A Train Traveller
21st anniversary elledecoration thailand
BLOG | 12 Apr 2017
A Train Traveller
เด็กชายกับการเดินทางโดยรถไฟ 824

เราเดินทางโดยรถไฟครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

ผมถามตัวเองขณะกำลังดูตั๋วรถไฟผ่านระบบออนไลน์ ลูกชายของผมอายุในวัยกำลังสนใจสิ่งต่างๆ รอบตัว และช่วงนี้ชอบรถไฟเป็นพิเศษ ผมจึงคิดว่าจะพาเขาไปหาประสบการณ์แบบที่เด็กๆ ทุกคนควรจะมี การเดินทางคงสร้างประสบการณ์น่าประทับใจให้กับเจ้าตัวเล็กวัยซน และเป็นไทม์แมทชีนความทรงจำวัยเยาว์สำหรับตัวผมเอง

นานมากแล้วที่ผมเดินทางด้วยรถไฟ อาจเป็นช่วงรับน้องใหม่สมัยมหาวิทยาลัย ที่ต้องนั่งรถไฟขึ้นเหนือไปพร้อมเพื่อนใหม่ แต่ผมคุ้นชินกับรถไฟมาตั้งแต่เล็ก บ้านของเราเป็นบ้านพักครูหลังเล็กสีฟ้าอ่อน ปลูกไม่ห่างกับทางรถไฟมากนัก ผมเคยแอบเอาฝาเบียร์ไปให้รถไฟเหยียบ เอามาเจาะรูสองรูตรงกลาง แล้วร้อยเชือกไว้ปั่นเล่นกับเพื่อน แต่ไม่ค่อยสำเร็จเพราะมันมักกระเด็นหาไม่ค่อยเจอ และก็มักจะถูกผู้ใหญ่ดุเสมอเมื่อไปเล่นใกล้กับทางรถไฟ ตกเย็นก่อนพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า หลังเสียงระฆังจากวัดตีบอกเวลาทำวัตรเย็น ผมกับพี่ๆ ข้างบ้านมักนั่งรอรถไฟเปิดหวูดปู๊นๆ มองและโบกทักทายผู้โดยสารที่เดินทางมุ่งหน้าลงใต้เสมอ และบ่อยครั้งที่ผมถูกปลุกตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เพื่อนั่งรถไฟมุ่งหน้าเข้าเมืองหลวงถึงสถานีธนบุรีในตอนเที่ยง

ตอนเด็ก ผมชอบเดินทางด้วยรถไฟ แม้จะถึงช้าไปหน่อย แต่ก็มีอะไรชดเชยความล่าช้าของมันเยอะแยะ ทั้งราคาถูก ปลอดภัย ได้มองวิวข้างทาง ได้กินของอร่อยๆ (ผมชอบก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กแห้งที่สถานีปากท่อ จังหวัดราชบุรีมากที่สุด ซึ่งเป็นตำนานเมนูที่อยู่คู่กับรถไฟสายใต้ เมื่อถึงสถานีนี้ทั้งคนซื้อคนขายสั่งกันวุ่นวายไปหมดทั้งโบกี้ หากใครซื้อไม่ทันก็มีแม่ค้าหาบขึ้นมาบนขบวนด้วย ครอบครัวเราสั่งคนละ 2 ห่อ ก๋วยเตี๋ยวแห้งห่อกระดาษหนังสือพิมพ์กับตะเกียบไม้ไผ่เหลาแบบไม่ประณีต แต่รสชาติและหน้าตากลับสวนทางกันอย่างลิบลับ ซึ่งมาในราคาห่อละ 10 บาทเท่านั้น) แถมยังได้นั่งอ่านหนังสือเล่มโปรด ได้เห็นคนหลากหลายขึ้นลงตามสถานีรายทาง ผมชอบเวลาที่ลมเย็นๆ ปะทะหน้า รถไฟมีชีวิตเป็นของมันเอง พ่อบอกผมอย่างนั้น เมื่อผมถามว่าทำไมเราถึงต้องนั่งรถไฟไปกรุงเทพฯ

นอกจากนี้ ผมยังได้ทำอะไรหลายอย่างที่ไม่สามารถทำได้ หากเราเดินทางโดยรถบัส บางครั้งโชคดีได้นั่งข้างคนแก่ใจดีเล่าโน่นนี่ให้ฟัง ผมเดินทางบ่อยครั้งจนสามารถบอกได้ว่าถึงจังหวัดไหนเพียงแค่ได้กลิ่น หรือแค่ดูจากของขายที่พ่อค้าแม่ค้านำขึ้นมาขายบนขบวน

ผมกำลังดูตั๋วรถไฟผ่านระบบออนไลน์ หาขบวนรถไฟสายสั้นๆ เดินทางไม่ไกลจากกรุงเทพมัก สายตาพลันเห็นขบวนพิเศษรถจักรไอน้ำครบรอบ 118 ปีวันสถาปนากิจการรถไฟไทย ที่ใช้วิ่งเฉพาะในวันพิเศษเพียงปีละไม่กี่ครั้งเท่านั้น ไม่รอช้าผมรีบโทรศัพท์ไปถามรายละเอียด เพราะอีกแค่ 2 วันจะเดินทางแล้ว เดชะบุญเราได้ตั๋ว 2 ใบสุดท้ายของขบวน เลยรู้สึกดีใจชะมัด

เรามาถึงสถานีหัวลำโพง ก่อนออกเดินทางมุ่งหน้าปลายทางที่จังหวัดอยุธยาเล็กน้อย เห็นเจ้าม้าเหล็ก 824 ยืนสง่าบนราง ปล่อยไอน้ำสีขาวดังฟู๊ดๆ เป็นระยะ มีคนมุงถ่ายภาพเยอะเลย สมเป็นพระเอกของวันนี้จริงๆ ผมชอบเสียงหวูดของรถจักรไอน้ำเป็นพิเศษ มันไม่เหมือนเสียงหวูดรถไฟที่ผมคุ้นชิน เสียงเล็กๆ กังวาลๆ ผมไม่เคยเห็นรถจักรไอน้ำของจริงมาก่อน ตื่นเต้นกว่าเจ้าลูกชายที่มีอาการกลัวด้วยซ้ำ

รถจักรไอน้ำ 824 หมายเลข 824 คืออะไร ผมเก็บความสงสัยไว้ เมื่อเจ้าม้าเหล็กห้อนำเราออกจากสถานีหัวลำโพง ลูกชายดูตื่นเต้นกับทุกที่ที่ผ่านหน้าเขาไปจนพูดไม่หยุด ผมทิ้งลูกชายไว้กับแม่เขา ปลีกตัวมาคุยกับพนักงานคุมรถจักรไอน้ำอายุคราวพ่อ ที่มีหน้าตาดูอบอุ่นใจดีและพร้อมตอบคำถามต่างๆ ของเหล่าแฟนพันธุ์แท้รถไฟ ที่มีทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ คุณลุงพนักงานเล่าให้ฟังว่า รถจักรไอน้ำ 824 นี้เป็นรถจักรกำลังไอน้ำแปซิฟิก (PACIFIC) ที่สั่งมาใช้จำนวน 30 คัน รุ่นหมายเลข 821-850 ปัจจุบันมีเหลือใช้การแค่ 2 คัน

เดิมที 824 ใช้ฟืนแต่ภายหลังการถูกดัดแปลงมาใช้น้ำมันเตาเป็นเชื้อเพลิง สร้างโดยสมาคมอุตสาหกรรมรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (Japan Association of Railway Industry) นำมาใช้การเมื่อปี พ.ศ.2492-2494 (ค.ศ.1949-1951) อายุการใช้งานประมาณ 62 ปีแล้ว เพิ่งซ่อมบำรุงขนานใหญ่ ดัดแปลงใหม่เพื่อให้เกิดความปลอดภัย 100% ในการลากจูงขบวนโชว์ในเทศกาล ฤดูกาล หรือวันสำคัญ แต่ยังคงรักษาความเท่เป็นแบบฉบับของรถจักรไอน้ำดังเดิมทุกอย่าง และเพื่อเกียรติประวัติในวงการรถไฟไทยต่อไปให้เยาวชนรุ่นต่อไปได้ศึกษาเรียนรู้และสัมผัสของจริงเหมือนอย่างประเทศญี่ปุ่น

คุณปู่ 824 พาครอบครัวเราเดินทางทั้งไปและกลับอย่างปลอดภัย สนุกสนาน สร้างประสบการณ์ใหม่ให้กับลูกชายตัวน้อย และทุกๆ คนบนขบวน  กลับบ้านแล้วเด็กชายยังพูดถึงรถไฟไม่หยุด อีกทั้งยังทำให้ความทรงจำวัยเด็กของผมกับรถไฟพรั่งพรูไม่หยุดเช่นกัน แล้วคุณล่ะครับเดินทางโดยรถไฟครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ บางทีการกลับไปนั่งรถไฟอาจทำให้เราหวนกลับไปหาความทรงจำ ที่อาจหล่นหายไปกับกาลเวลาก็เป็นได้

ขอให้มีความสุขกับการเดินทางด้วยรถไฟไทยครับ

เรื่อง : รัฐ เรืองอร่าม
ภาพ : รัฐ เรืองอร่าม



Rath Ruangaram / graphic designer

graphic designer พ่อลูกอ่อน รักการปั่นจักรยาน ใช้เวลาว่างไปกับการวาดรูปคน มีความสุขไปกับการฟังเพลงจากแผ่นเสียง ชอบเดินเล่นตลาดบ้านๆ ในต่างจังหวัด หลงรักร้านเครื่องเขียนเก่าจนถอนตัวไม่ขึ้น เดินหาของสะสมในตลาดของมือสองทั่วโลก ชอบเดินหลงทางในซอกซอยตามเมืองต่างๆ ที่เขาได้ไปเยือนอย่างสม่ำเสมอ

Rath Ruangaram / graphic designer

graphic designer พ่อลูกอ่อน รักการปั่นจักรยาน ใช้เวลาว่างไปกับการวาดรูปคน มีความสุขไปกับการฟังเพลงจากแผ่นเสียง ชอบเดินเล่นตลาดบ้านๆ ในต่างจังหวัด หลงรักร้านเครื่องเขียนเก่าจนถอนตัวไม่ขึ้น เดินหาของสะสมในตลาดของมือสองทั่วโลก ชอบเดินหลงทางในซอกซอยตามเมืองต่างๆ ที่เขาได้ไปเยือนอย่างสม่ำเสมอ

LOAD MORE
LOAD MORE
http://www.elledecorationthailand.com/wp-content/uploads/2017/04/pic-4.png