BLOG | 30 Apr 2016
Rock, Step, Step…Step
ลานเพลิน เชิญเต้น

ยังจำอาชีพในฝันเมื่อครั้งเยาว์วัยของตัวเองกันได้หรือเปล่า

ทหาร ตำรวจ หมอ ครู พยาบาล (นี่มันบอกอายุกันชัดๆ เพราะคำตอบของเด็กยุค Gen X มักเป็น 4-5 อาชีพหลักนี้ นอกจากเป็นเพราะตัวเลือกด้านวิชาชีพยังไม่หลากหลายเท่าปัจจุบันแล้ว น่าจะเป็นเพราะค่านิยมของผู้ใหญ่ในยุคนั้นมักอยากให้ลูกหลานทำงานที่เชื่อกันว่า มั่นคงและมีเกียรติ)

แต่ตัวเลือกที่ยกตัวอย่างมาก็ยังไม่ใช่อาชีพในฝันของฉันอยู่ดี

ทุกวันนี้ย้อนกลับมานึกถึงหนึ่งในอาชีพที่เคยอยากเป็นแล้วยังขำตัวเอง เพราะคุณสมบัติพื้นฐานของอาชีพที่ใฝ่ฝัน ทั้งตอนนั้นและตอนนี้ ซึ่งผ่านมากว่า 20 ปีแล้วยังคงเหมือนเดิมคือ ไม่มี

คุณสมบัติที่ขาดไปก็คือ จังหวะ

แต่อาชีพที่ฉันเคยอยากเป็นเกี่ยวกับจังหวะล้วนๆ

อาชีพนั้นคือแดนเซอร์ค่ะ

4

ทุกครั้งที่อยู่หน้าจอทีวี และได้ดูคอนเสิร์ตหรือแม้แต่มิวสิควิดีโอ ถ้าถึงเพลงสนุกเมื่อไหร่ เป็นต้องมีแดนเซอร์ชายหญิงออกมาเต้นกันสุดจิตสุดใจ

มันช่างสนุก สวยงาม แข็งแรง พร้อมเพรียง ได้ออกกำลัง ได้เงิน แถมยังได้ออกทีวีอีกต่างหาก

เป็นอาชีพที่ดีงามนะเนี่ย

แต่จนแล้วจนรอด ชีวิตก็ไม่เคยใกล้ชิดอาชีพนี้แม้แต่น้อย ทุกวันนี้ได้แต่โยกย้ายหัวสั่นหัวคลอนตามงานสังสรรค์ ชนิดไร้ลีลาโดยไม่มีสถาบันการออกสเต็ปใดๆ รองรับ

แต่ความสนใจใฝ่แดนซ์ยังเต้นกระดุ๊กกระดิ๊กอยู่ตามก้านคอ หัวเข่า และฝ่าเท้า ไม่ยอมจางหายไปไหน

1

จนล่าสุดได้นำพาตัวเองไปถึงนครปฐม เพื่อร่วมงาน Big Bang: Swing Dancing งานเต้นสวิงบนถนนที่มีฉากหลังเป็นองค์พระปฐมเจดีย์เมลืองมลัง

แม้จะผ่านมากว่าสองเดือนแล้ว แต่ความสนุกและบรรยากาศน่ารักของงานเต้นรำ ยังชวนให้ยิ้มเมื่อนึกถึงเสียงเพลงและผู้คนที่มาร่วมงานในค่ำคืนนั้น ซึ่งมีทั้งคนหนุ่มสาว ลุงป้า อากงอาม่า และชาวต่างชาติทั้งเอเชียและยุโรป

2

3

ฝรั่งมังค่าเหล่านี้มาจากไหนกัน

โน้ต-มาลียา โชติสกุลรัตน์ สมาชิกกลุ่ม Bangkok Swing และหนึ่งในผู้จัดงาน Big Bang: Swing Dancing บอกว่า ชาวต่างชาติเหล่านี้เป็นกลุ่มที่รักการเต้นสวิง หลายคนลางานยาวเป็นปี เพื่อไปร่วมกิจกรรมเต้นสวิง ซึ่งเวียนกันจัดในประเทศต่างๆ ติดต่อกันไป

และงานเต้นสวิงที่พระปฐมเจดีย์ก็เป็นปาร์ตี้ปิดแคมป์การเรียนและเต้น ที่ชาวต่างชาติเหล่านี้บินมาเรียนที่เมืองไทย โดยกลุ่ม Bangkok Swing เป็นผู้จัด ด้วยความตั้งใจที่อยากให้บรรยากาศการเต้นรำในคืนสุดท้าย นอกจากสวยงามน่าประทับใจแล้ว ทางกลุ่มคิดว่าคงดีไม่น้อยหากทุกคนได้เต้นใน scene ที่มีฉากหลังบ่งบอกถึงความเป็นเมืองไทย แทนที่จะเต้นอยู่ในห้องจัดเลี้ยงเหมือนสองคืนที่ผ่านมา

8

7

งานเต้นคืนสุดท้ายของปีแรกจัดที่ป้อมพระสุเมรุ บางลำพู ปีต่อมาทางกลุ่มขยับจากพระนครชั้นใน ออกมาจัดแคมป์เรียนเต้นที่จังหวัดนครปฐม และนั่นจึงเป็นที่มาของการจัดงาน Big Bang: Swing Dancing at Phra Pathom Chedi ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่ 2

10

11

ถนนเส้นสั้นๆ ขนาบด้วยตึกแถว ซึ่งเป็นร้านรวงในชั้นล่างและบ้านพักชั้นบน ได้แปรเปลี่ยนเป็นลานเต้นสวิงในยามค่ำ ความเพอร์เฟ็กต์ของถนนเส้นนี้นอกจากไม่สั้น ไม่ยาว ไม่กว้าง และแคบจนเกินไปแล้ว พื้นถนนยังปูด้วยอิฐบล็อก แต่ที่พีคที่สุดคือ มีฉากหลังเป็นองค์พระปฐมเจดีย์งดงามตื่นตาในไฟราวสีส้มยามค่ำ ซึ่งน่ายินดีที่เจ้าของพื้นที่อนุญาตให้จัดงานบริเวณพื้นที่หน้าบ้านของพวกเขาได้

ความน่ารักของงานก็คือ ทุกคน ทุกเพศ ทุกวัย ทุกชาติ เต้นไปด้วยกัน ยิ้มไปด้วยกัน และสนุกไปด้วยกัน โดยทางกลุ่มได้จัดคลาสสอนเต้นเบสิกในตอนเปิดงานช่วงครึ่งโมงแรก เป็นครึ่งชั่วโมงที่ Beginner หลายคนจดจำ เข้าใจ และใช้เต้นไปได้ตลอดทั้งคืน

ยกเว้นฉัน

ผู้ซึ่งถ้าไม่เร็วไปหนึ่งจังหวะ ก็ช้าไปหนึ่งจังหวะ…เสมอๆ

 

ติดตามกิจกรรมของกลุ่ม Bangkok Swing ได้ที่ www.facebook.com/bangkokswingdance

ทุกคืนวันเสาร์ เวลา 20.00-20.30 ทางกลุ่มเปิดคลาสสอนเต้นฟรีที่ The Hop สีลม

 


 

 

เรื่อง : Muay Tangcharoenmankong
ภาพ : Mina Sitdhirasdr, Muay Tangcharoenmankong



Tag : Bangkok Swing,  Dance,  Swing
Muay Tangcharoen-mankong / Feature Editor

มีความสุขกับการเดินชมตึกเก่าตามตรอกซอกซอย และแลนด์สเคปของเมืองที่เป็นเนินสโลป แม้ยามเดินขึ้นจะเหนื่อยสักหน่อย แต่พบว่าบ้านเรือนที่ลดหลั่นสูงต่ำขึ้นลงนั้นมีเสน่ห์ชวนเดินชม อยากเลี้ยงลาสักหนึ่งตัวหากได้ปลูกบ้านที่เชียงใหม่ เสพติดการดื่มชานมจนต้องชงกักตุนติดตู้เย็นไม่เคยขาด แต่ก็หวั่นไหวกับเมนูชาเย็นทุกครั้งที่ไปร้านกาแฟ เช่นเดียวกับสมุดบันทึก ผ้าพันคอ และหนังสือ ที่มักประนีประนอมกับหัวใจตัวเอง เพื่อจะพาสิ่งเหล่านั้นกลับบ้าน บ้านซึ่งมีสมุดบันทึก ผ้าพันคอ และหนังสืออยู่แล้วมากมาย...และมากมาย

Muay Tangcharoen-mankong / Feature Editor

มีความสุขกับการเดินชมตึกเก่าตามตรอกซอกซอย และแลนด์สเคปของเมืองที่เป็นเนินสโลป แม้ยามเดินขึ้นจะเหนื่อยสักหน่อย แต่พบว่าบ้านเรือนที่ลดหลั่นสูงต่ำขึ้นลงนั้นมีเสน่ห์ชวนเดินชม อยากเลี้ยงลาสักหนึ่งตัวหากได้ปลูกบ้านที่เชียงใหม่ เสพติดการดื่มชานมจนต้องชงกักตุนติดตู้เย็นไม่เคยขาด แต่ก็หวั่นไหวกับเมนูชาเย็นทุกครั้งที่ไปร้านกาแฟ เช่นเดียวกับสมุดบันทึก ผ้าพันคอ และหนังสือ ที่มักประนีประนอมกับหัวใจตัวเอง เพื่อจะพาสิ่งเหล่านั้นกลับบ้าน บ้านซึ่งมีสมุดบันทึก ผ้าพันคอ และหนังสืออยู่แล้วมากมาย...และมากมาย

LOAD MORE
LOAD MORE
http://www.elledecorationthailand.com/wp-content/uploads/2016/04/tmb-8.jpg